Vandaag hebben we een gesprek met de intensivist. Omdat Lindsey en ik dit toch wel een moeilijk moment vinden hebben wij Simon Saliba meegenomen. Simon is pastoraal werker van onze kerk. We hadden eerst een goed gesprek met Simon voordat er 2 artsen en een verpleegkundige de familiekamer inliepen.

De arts viel eigenlijk met de deur in huis. Waar wij zo bang voor waren werd werkelijkheid. “We hebben slecht nieuws, we gaan de behandeling van je moeder stoppen”. Zo luide de boodschap van de arts. Het voelde alsof de aarde onder mijn voeten weggeslagen werd. Na een dappere strijd van bijna 3 weken, ging corona het toch nog van je winnen. Wat de arts verder allemaal vertelde kregen wij niet meer mee. We wilden naar je toe, bij je zijn, je vasthouden en met je praten.

Op je kamer aangekomen heeft Simon samen met ons gebeden. Er viel een wonderbaarlijke rust over ons allemaal. We waren erg verdrietig, maar zagen nu ook dat dit een verloren strijd leek. Wij hebben een aantal mensen laten komen om afscheid van je te nemen. 19:30 uur gaven wij het sein aan de artsen dat het zover was. Ik kan wel “Klaar voor waren” zeggen maar dan lieg ik. Ik was hier niet klaar voor. Zonder beademing heb je nog een kwartier zelf geademd voor je om 19:45 je laatste adem uitblies. Met je eniggeboren zoon en schoondochter aan jou zijde ontsliep je vredig. Rust zacht lieve mama, wij gaan je vreselijk missen.

Na je overlijden lag je een aantal dagen opgebaard in het Afscheidshuis, Roombeek. Op dinsdag 27 juli hadden wij een condoleance avond in het Vredehof, en op 28 juli was jouw uitvaartceremonie.

Lieve mam, je hebt dapper gestreden. Dankbaar kijk ik terug op alles wat je voor me heb betekend. We hebben alles gedaan om met jou samen deze strijd te winnen, weet je nog? Vlak voordat je naar de IC ging zei je: “ik ben nog niet klaar, ik wil leven”. Deze woorden doen nu extra veel pijn. Ik zal de beelden van je strijd van de afgelopen weken nooit meer vergeten. Lindsey en ik zijn op, verslagen, moe en intens verdrietig. We zijn jou kwijt, je bent niet meer onder ons. Daarin tegen dragen wij jouw herinnering in het hart met ons mee. Je zal altijd bij ons zijn.

Alle mensen die roepen dat corona een grap is, een spannend complot, corona is een griepje of je moeder had vast onderliggende ziekten. Ga aub niet meer met ons in discussie, vertel mij je onzin theorieën niet meer, laat ons gewoon met rust. Corona heeft mijn moeder van ons afgenomen, en zo duizenden andere mensen die zoals ons rouwen om hun dierbaren. Wij hebben met eigen ogen gezien wat Corona met je kan doen. Val ons gewoon niet lastig met je bullshit. Realiseer je eens hoeveel pijn je mensen kan doen met je woorden. Ik moest dit toch gezegd hebben, sorry als ik je kwets maar afgelopen weken zijn wij ook gekwetst door een aantal die in onze gezichten durfden te vertellen dat je corona moet zien als een griepje, en dat artsen, die keihard vochten voor mijn moeders leven in het ziekenhuis ons voorliegen. Schaam jullie, schaam jullie diep!

Via deze weg willen wij iedereen hartelijk danken voor jullie steun en liefde de afgelopen weken.